Toen ik ongeveer 12 jaar oud was, kregen we thuis onze eerste computer: een Compaq Deskpro 386. Het was een afdankertje van het bedrijf waar mijn vader werkte, maar voor mij ging er een hele nieuwe wereld open.
Al snel was ik regelmatig in de bibliotheek om boeken te lezen over MS-DOS, Basic en programmeren in het algemeen. Ik pakte daar ook een boek over Pascal op, en ik herinner me mijn eerste programma's nog goed. Met een vriend bracht ik uren na school door met dingen bouwen: Galgje, een DOS-launcher, waardeloze tekstgames. We hadden geen idee wat we aan het doen waren, maar het voelde als magie.
Hoewel computers sindsdien compleet veranderd zijn, zijn een paar dingen hetzelfde gebleven. Ik programmeer nog steeds regelmatig. Nog steeds met dezelfde taal, nu in Delphi. En ik ben nog steeds gefascineerd door dezelfde vraag die me als 12-jarige boeide: hoe laat je computers dingen doen?
Dertig jaar software bouwen leert je dingen die geen enkel boek kan. Je leert patronen herkennen. Je ziet technologieën komen en gaan: client/server, het web, mobiel, cloud en nu AI. Elke golf brengt dezelfde cyclus: overdreven verwachtingen, gevolgd door teleurstelling, gevolgd door echte waarde, maar anders dan beloofd.
Je leert ook wat blijft. Eenvoudige code overleeft slimme code. Systemen die echte problemen oplossen overleven systemen die trends najagen. De fundamenten die 50 jaar geleden gelegd werden zijn vandaag nog relevant.
"Het Lindy-effect: de toekomstige levensduur van iets is evenredig met zijn huidige leeftijd. Een boek dat 50 jaar geleden een klassieker was, zal zeer waarschijnlijk de komende 50 jaar ook een klassieker zijn."
In dat opzicht ziet de toekomst er rooskleurig uit voor zowel oude wijsheid als nieuwe technologie, als je weet hoe je ze moet combineren.
Ik richtte GDK Software op in 2006. We hebben honderden bedrijven in 35 landen op zes continenten geholpen, vaak met systemen die al tientallen jaren draaien en aangepast moeten worden terwijl ze blijven draaien.
Tegenwoordig breng ik de meeste tijd door op het snijvlak van legacy-systemen en AI. Het is een fascinerende plek. 70% van enterprise software is "legacy": code die daadwerkelijk werkt, die bedrijven draaiende houdt, die tientallen jaren aan opgebouwde kennis bevat. De meeste AI-discussies negeren deze realiteit volledig.
Ik geloof dat de echte kans niet ligt in het vervangen van deze systemen. Het gaat om het versterken ervan. AI-mogelijkheden brengen naar software die luchthavens, banken, ziekenhuizen en talloze bedrijven aandrijft die afhankelijk zijn van betrouwbaarheid.
In 2024 publiceerde ik Pioneering Simplicity, de geschiedenis van Pascal en Delphi. Wat begon als een simpele vraag ("hoe ver terug kun je oude Pascal-code compileren?") werd twee jaar onderzoek en interviews met de mensen die erbij waren: Anders Hejlsberg, Allen Bauer, Zack Urlocker en vele anderen.
Anders Hejlsberg noemde het "de volledige geschiedenis van Pascal." Maar voor mij is het meer dan geschiedenis. Het is een verhaal over wat er gebeurt als je eenvoud prioriteit geeft, als je dingen bouwt die blijven, en als je vertrouwt dat goede ideeën zich opstapelen over tijd.
Ik heb veel hype-cycli gezien. Ik heb technologieën beloftes zien doen om alles te veranderen, om vervolgens stilletjes hun werkelijke plek in de wereld te vinden. Ik heb code uit 1998 onderhouden en systemen gebouwd die waarschijnlijk nog in 2048 zullen draaien.
Ik schrijf omdat ik denk dat er waarde zit in dat perspectief. Observaties van iemand die lang genoeg bouwt om patronen te zien, om te weten welke vragen te stellen, en om zowel wat echt nieuw is als wat altijd al waar was te waarderen.
Of het nu gaat over spreken, consulting, of gewoon praten over het vak, ik hoor graag van je.
Stuur me een e-mail